آدمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا تماشاست

بخند

 بزن باران . . .  

بزن باران تا بشويي اندوه روزگاران را

بزن تا براني از دلم ياد ياران را

بزن تا كنم آشتي با دل رميده ام

بزن تا دوست بدارم هستي يار را

بزن تا فراموشم بشه اين تلخي يار را

بزن تا پري شاني دل را آرام سازي

بزن تا گريه ها را مژده وصال دهي

بزن تا با بهاران طبيعت را زنده تر سازي

بزن باران بشويي غبار حياط خانه ما را

بزن باران بزن خيسم كن ترم كن

بزن تا فراموشم نشه هر كه بودم آنچه هستم 

بزن تا ياد ياران رميده به خاك سازي

بزن تا كويرهاي كويري را سبزه زار سازي

بزن تا خستگي جويها را

از پس سنگها سخت روان سازي

بزن تا دنياي خيالم خيس تر سازبزن

تا مرغان آواي شادي سر دهند

بزن تا ابرهاي تو مرا به خود ببرد

و بنشينم با قلم خشكيده ام ياد باران رازنده تر سازم

 بزن باران . . .

می توان باران بود

از پس ابر فرود می آمد

از دل سنگ برون می آمد

همچو گل لطیف

همچو دل عاشق بود...

باران می بارد امشب

دلمک غم دارد امشب

آرام جان خسته

ره می سپارد امشب

عکس های انریکو خواننده ی محبوب من در ادامه مطلب

کلیک کن

خوب است زیر باران خیس شدن ...

دلم هوای اون روز رو کرد

روزی که باران به شدت می بارید و

من زیر باران در کنار تو

قدم می زدم

عشق بازی قطره ها

زیر ابرای دل گیر

دل آدم و باز می کرد

حالا من تنهام

و تنها قدم می زنم و

به عشق بازی قطره ها

نگاه می کنم

یه عشق پاک و بی انتها....

رحمی کن عشق

دنیا مجنون تازه نمی خواهد

من سالهاست مرده ام ...

 این قسمت از دوست عزیزم ... است یعنی کیمیاگر

دیشب باران قرار با پنجره داشت

روبوسی آبدار با پنجره داشت  

یکریز به گوش پنجره پچ پچ کرد  

چک چک ، چک چک ...

چکار با پنجره داشت !!

قیصر امین پور

این بار هم که تاول پاهایم خشک شود  

دوباره عاشقت می شوم  

دوباره راه می افتم  

دوباره گم ... می شوم !

کیکاووس یاکیده

دلم گرفته است ، دلم گرفته است ... 

به ایوان می روم و انگشتانم را ،

بر پوست کشیده ی شب  

می کشم

چراغ های رابطه تاریکند ...

کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد  

کسی مرا به میهمانی گنجشک ها نخواهد برد  

پرواز را بخاطر بسپار ،

پرنده مردنی ست  !!

فروغ فرخزاد

هر ثانیه که می گذرد

چیزی از تو را با خود می برد

زمان غارتگر غریبی ست

همه چیز را بی اجازه می برد

و تنها یک چیز را

همیشه فراموش می کند

حس" دوست داشتن " تو را

بوی باران

وصدای خش خش برگها

زیر پای سنگیم را به تو بخشیدم

ای رهگذر...

کاش می شد زیر باران رفت

پیش باران از غم دوری تو صحبت کرد

کاش می شد به حرمت دلهای عاشق

رنگ محبت من و تو ابدی می شد

کاش فاصله ها کم می شد

من و تو باهم

در کنار هم...

حال زمین بد است

وقتی که ابر هم

همدست پلک توست.

در سایه روشنها

شکوهی دارد

این نیلوفر تنها.

سراسر روی چشم انداز می‫بارد:

موسیقی رنگین پاییزی.

ماه

اما هنوز هم ماه است.

کل قرارهای مرا لغو می‫کند؛

باران و شعر.

پیشکش خنده‫های تو.

با دستهای باغ

خداحافظی نکن...

عشق یک چتر بارانیست

برای دو نفر

که حتی یک قطره

باران هم نمی بارد...

می توان در قاب خیس پنجره

چك چك آواز باران را شنید

می توان دلتنگی یك ابر را

در بلور قطره ها بر شیشه دید

می توان لبریز شد از قطره ها

مهربان و بی ریا و ساده بود

می توان با واژه های تازه تر

مثل ابری شعر باران را سرود

می توان در زیر باران گام زد

لحظه های تازه ای آغاز كرد

پاك شد در چشمه های آسمان

زیر باران تا خدا پرواز كرد